Words starting with 'Q'

Faras si qaatimo ah u ordid.

Eeg: qaatimee

Mugga shey leeyahay.

1. Qof aan dhar xirneyn ahaansho. 2. Dhisme, wax aan kor ka deydnayn ahaansho. 3. Hadal aan asturnayn ahaansho.

ld qaawanaansho.

/dh qaawanow. ld qaawanaan.

Qof qaawan noqosho.

1. Qof dhar ka furid. 2. Dhismo, dedka kore ka qaadid.

Eeg: qaawi

Eeg: qaawiso

Qof qaawan ka dhigasho.

Eeg: qaaxee

Nafley qaaxo ku ridid.

1. Dhiska ka samaysan feeraha iyo lafdhabarta iyo waxa ku guda jira (oogada nafleyda); saab, saabley. 2. Cudur xun oo lays qaadsiiyo oo ku dhaca sida badan sambabada; feero sanbab.

Qiimo; waxtar.

1. Wax la bartay ka caado yeelasho. 2. Wax si aad ah ugu bogid.

ld qaayib¹.

1. Qiimaha iyo kharashka uu ku fadhiyo wax iib u yaal. 2. Liis muujinaaya qiimaha badeeco la gadaayo.

1. Qiimaha iyo sharafta qof waliba moodo inuu leeyahay; han. 2. Xero yar oo waxaraha iyo naylaha lagu xereeyo oo kor ka dedan; edeg.

1. Weel xoldhan oo geed jirriddii laga qoro oo xoolaha la waraabinayo biyaha loogu shubo. 2. Weel gudihiisa dadku ku mayrto iyo mid dharka lagu dhax meyro.

Ci' iyo socsocod badan oo ay riyuhu sameeyaan marka ay waayaan arigii ay ku jireen. ld qawqab¹.

ld qawqabid.

1. Orgi yar oo bilaabay kudidda riyaha. 2. ld qabasho.

Qabad ahaansho.

1. Wax, wax kale ku dhejin. 2. Cid wax xafidsiin. 3. Wax, wax kale ku dirid. 4. Cudur isku daarasho.

Eeg: qabadsii

Qof laf weyn leh godan oo aan hilib badan lahayn. ld qablax.

Wax qablax ah ahaansho (qof). ld qablaxsan.

ld qabalaxsanaansho, qablaxsanaan, qablaxsanaansho.

/dh ld qabalaxsanaan.

Qof qaangaar ah oo garmaqaatenimo iyo nacasnimo isku darsaday.

Qaballuus ahaansho.

Jariirico oogada ku fidda oo ay dhaliso naxdin, dhaxan ama jirro.

Qabandhaco dareemid.

Eeg: qabandhacoo

Wax la fulin lahaa isku dubbaridid.

Eeg: qabanqaabi

Isku dubba rididda hawl la rabo in la qabto.

ld qabad, qabatin² (5).

ld qabatin² (3).

Marka laga hadlayo taduwurka, isbeddel kasta oo ku dhaca dhismaha ama shaqada noolaha taas oo ka dhigta mid ku habboon degaankiisa.

Qalab sida manqaska laba birood oo isweydaar ah ama hal bir oo la isku soo laabay ka samaysan oo waxyaalaha aadka u kulul lagu qabto.

Eeg: qabatoon²

1. Cudur qabatiin leh oo soo noqnoqda. 2. Muddo dheer oo la qado dhibaatada ka timaadda.

Dhigaha waaweyn ee aqalka miyiga.

Weelka qabada laga sameeyo.

Qabo silloon oo qodxo yaryar leh iyo dhacaan cad oo caanaha u eg oo haddii ay dadka afka iyo indhaha ka gaaraan guba.

1. Qof qof kale u adeega; midiidin. 2. Miisaan weyn oo waxyaabaha culus lagu miisaamo.

Eeg: qabbaan³

Eeg: qabaansasho

ld qabbaansad, qabbaansi.

Eeg: qabbaansasho

Cid qabbaan ka dhigasho.

Yeelid; maqlid; oggolaan; aqbalid.qabsad

Eeg: qabbil

Isu dhoweynta lugaha awr la dabrayo aad la isugu dhaweeyo. ld qabbirid.

Rati wax la qabbiray ahaansho.

Eeg: qabbiro

ld qabbir¹.

ld qabbirnaansho.

/dh ld qabbirnaan.

Awr si qabbir ah u xirasho.

Eeg: abqo

Marka xooluhu biyo aysan ka dhergin cabbaan.

Eeg: qubee

Eeg: qubeyn

Eeg: qubeys

Eeg: qubeysasho

Eeg: qubeyso

Eeg: qab³

Dad dhalasho wada sheegta. ld qabiilo.

1. Qof qabyaaladda aad u daneeya oo ku dhaqma. 2. Qof qabiil tiro badan ka dhashay.

Eeg: qabiil

1. Q. ah: hadal ama fal aad u fool xun. 2. Q. ah: qof xun.

1. Harag aan megdeysnayn. 2. Har, derbaal iwm adag oo laga galo roobka, qorraxda, dhaxanta iwm.

ld qablan¹ (2).

1. Hadal ama shanqar weyn oo culus; bulaan; hugun. 2. ld qablamid.

Eeg: qabalax

Eeg: qabalaxsan

Eeg: qabalaxsanaan

/dh ld qabalaxsanaan.

Hanti.

1. (bot.) Geed leh caano, qodxo iyo sooh wanaagsan oo weelal iyo alaabo kaleba laga sameysto. 2. Weelasha caanaha lagu shubto inta aan weli la xoolayn. 3. Weel qabo ka samaysan.

ld qaboobaansho.

/dh eeg qaboobow. ld qaboobaan.

Waqtiga hawadu aad u qabowdo meelaha qaarkoodna uu baraf ka dhaco.

Eeg: qabow²

Wax qaboobay noqosho.

1. Wax, wax qabow ah ka dhigid. 2. Wax xasilin.

Eeg: qabooji

Eeg: qaboojiso

Wax, wax qabow ka dhigasho.

Makiinad leh qol magudbiye hawo oo lagu keediyo alaabooyinka, cunnada iyo cabbitaanka si aanay u xumaan ama qabow u ahaadaan; tallaajad.

Eeg: qaboono

Subaxnimada inteeda hore oo aan qorraxdu weli soo kululaan. ld qaboone.

1. Kuleyl la'aan. 2. Q. ah: wax aan kululeyn.

Eeg: qabowso

/mg3 (-saday, -satay) 1. (f.g) Wax qabow ka dhigasho. 2. (f.mg) Is qaboojin (qof).

Qabo silloon oo qodxo yaryar leh iyo dhecaan cad oo caanaha u eg oo haddii dadka afka iyo indhaha ka gaaraan guba.

Indha-sarcaadin been ah oo cidi muujiso.