Words starting with 'B'

ld baah¹.

Qofka aan cidna u baahnayn; Alle.

ld baahis.

ąahi. ld bąahis.

Eeg: baxarsaaf

Eeg: baahin

ąahin.

Cid baahi ka bi'in.

ld baahitir¹.

ld baahnaansho.

/dh eeg baahnow. ld baahnaan.

U b.: qof baahan noqosho. Tus. “Ebedkiisa lacag ha u baahnaado, kolba anigu wax u diri maayo”.

Iskaashi iyo wax wadaqabsi dad gaar ah ka dhaxeeya.

Wax la baahiyay ahaansho (war).

ąahsan. ld bąahsanaansho.

/dh ld bąahsanaan.

Wax la sameyn lahaa dib u dhigid ama iska deyn.

ld baajis. baajis m.l ld baajin.

/dh (-dyo, m.l/-do, m.dh) Warqad adag oo qaab sanduuq leh oo badeecooyinka lagu rido. ld baako.

Eeg: baakad

1. Garbaha haadda ama daayuuradaha ay ku duulaan midkood. 2. Dhogorta shimbiraha. 3. Xaanshi jilicsan, cabir gaar ah oo wax lagu qoro leh. 4. ld baalcas. Diqsi weyn oo xoolaha dhiigga ka nuuga, cudurka dhukaankana u kala qaada. 5. Buunshe. 6. B.ka isha: timo yaryar gaagaaban oo ka baxa afka daboollada isha naaslayda. 7. Cudur ku dhaca carruurta oo qaraw iyo caddaad leh. 8. Cudur ku dhaca geela oo qoorta qalloociya.

1. Dad daawanaya cayaarta xayaadka. 2. (w) eeg baal¹.

Xasharaad yaryar oo baalal leh sida badan waqtiga roobka la arko.

1. Rinji midabbo badan leh oo gasacado yaryar ku jira oo kabaha la mariyo, luujito. 2. Burush.

Eeg: baalash²

Eeg: baalashid

ld baalasheyn.

Macmacaan ka samaysan bur, sonkor iyo ukun oo sida baalka oo kale loo googooyay oo saliid lagu dubay.

Waxaro abab ah.

Cayayaan yar, diqsiga u eg, kase weyn oo xoolaha qaniina geeluna ku dhukaamo. ld baal¹ (4), baalcad² (2).

Usha dheer ee dhexda kaga taal geedka dacarta.

Cudur digaagga ku dhaca oo baalasha salkooda dhiig u yeela.

1. Weel caag ama bir ka samaysan oo af ballaaran iyo siddo la qabsado leh oo biyaha lagu shubto ama lagu qaato. 2. Weel macdan ka samaysan, abbur iyo siddo la qabsado leh oo caanaha lagu shubto; jeeg.

Eeg: baaldillaacsasho

ld baaldillaacsad, baaldillaacsi.

Eeg: baaldillaacsasho

Heerkii ay ku duuli lahayd gaarid (shinbir).

Barashada noolayaashii dabar go'ay, dhismahooda, degaankooda, tadawurkooda iyo filiqsanaantooda, sida ay muujnayaan hadhaaga raadkoodu.

Shinbir dhabarka ka cad, calooshana madow ciiro bus ah ku leh, oo dabo ganto ah iyo baalal dhadheer oo u eg kuwa fallaarta leh.

Marka meseggada ama gallaydu sabuul yeelan rabto.

Calaamad uu ku reebo dabku neef geel ah oo baal laga daaweeyey.

Qof dumar ah oo aan daryeelin nadaafadda nafteeda, hugeeda, aqalkeeda iwm; areebo.

Wax duug noqday muddo dheer dabadeed (dhar iwm).

B. ah: wax muddo dheer jiray oo aad u gaboobay.

ąalid².

ąali². ld bąalis.

ąalin.

Eeg: baaliyow

ąaliyow.

Baali noqosho (naag).

Wax duug ah noqosho.

Nooc warmaha yaryar ka mid ah oo aan caarad dhuuban lahayn, lehna af ballaaran iyo tiir weyn.

Eeg: baallee

Ka b.: wax ama meel doc ka jarid.

Ciyaar dhaqameed jaan iyo jiibinba leh oo dadka isku maaweeliyo (degaanka Ceergaabo).

Cayayaan afar baal oo waaweyn, xardhan oo qurxoon leh; balanbaalis.

Nooc ka mid ah ayaxa oo baalal guduudan oo xardhan leh.

Gorayo, cantalaay iwm baal fidin.

ld baaltaag¹.

B. ah: qof da'di qaangaarnimada gaarey.

B. ah: gabar qaangaar ah.

Eeg: baaluq²

Baaluq ahaansho.

Qof da'dii baaluqnimada gaarey.

Nooc ka mid ah warmaha waaweyn oo caarad dhuuban oo dheer leh.

/dh (-wyo, m.dh) Cantallaa.

Qudaar dhuudhuuban oo yare xoodan ee maraqa lagu dhireeyo, oo dhadhan wanaagsanna ku kordhisa.

Koox ciidamada ka tirsan oo tunta muusikada gaardiska.

Eeg: baano

ld baandhays (2), baandho.

1. Dhar ay askartu kubabka ku duuban jirtay. 2. ld baandhayn.

Turub, baandho ku samayn.

Isku qasidda ranka iyo biigga turubka. ld baandhayn.

1. Codkar; nin yaqaan hadal faan, dhaar iyo handadaad isugu jira jeedintiisa. 2. Khaniis. 3. ld baanise.

Qalab gadaal ku leh daab la qabsado oo ka samaysan bir dheer, xalleefsan, xoodan, hal dhinac wax ku goysa oo geed nugulka iwm lagu jaro.

Qof buka ama dhaawac ah baan siin.

ld baanis.

Eeg: baani

Eeg: baanid

1. ld baaniso. Hadal ama dood qoran ama aan qornayn oo meel madal ah laga yiraahdo; khudbo. 2. ld baane.

(1).

1. Hindi ganacsade ah. 2. Qof diinta Hinduuga haysta.

Baaris aan xasillooni iyo nidaam lahayn. ld baanjiyid.

ld baanji¹.

Qanjidh laga helo lafdhabarleyda oo ku yaalla laba-iyo tobanlaha iyo beeryarada dhexdhooda. Wuxuu soo daaya insaymyo dheefshiid oo u badan tiribsinoojin, amaylase libays kuna shuba laba-iyo-tobanlaha iyaga oo sii maraya marinka baankariyeed.

/mg3 (-ntay, -natay) 1. (f.g) Qof buka ama dhaawac ah baan siin. 2. (f.mg) Qof bukaan ama dhaawac ka bogsasho.

Eeg: baansasho

ld baansad, baansi.

Eeg: baansasho

Saliidda shidaalka ee cayriin marka la sifeeyo qeybaha ka soo baxa middood oo aan midab lahayn dabkana qabsan og oo loo isticmaalo shidaal ahaan; batrool. ld baansiino, baasiin, baasiino, bansiin, bensiin.

Eeg: baansiin

Geed leh laamo dhaadheer oo xubno leh oo sida dhuumihii dhexda ka daloola, waxaana loo isticmaalaa dhismaha, samaynta dambiilaha qaarkood, iwm; qaysaraan.

Fikrad diineed, taasoo Illaahay in uu yahay wax kasta, dabeecada iyo caalamka dhexdiisa.

Cid ammaan badan oo ay lahayn sheegasho.

Eeg: baantookh

B. ah: dibi dad dil ah oo cidla joognimo ku abaaday muddo. ld baantoy.

Eeg: baantow

1. Cod dheer oo ay isugu yeeraan dad badan oo raabe-raabe u socda si aanay u kala lumin. 2. Cod ama calaamad gaar ah oo ciidan isugu afgarto. 3. Hadal ama dhaqdhaqaaq maldahan oo cid wax lagu fahamsiyo. 4. ld baaqid.

Eeg: baaqasho

ld baaqad.