Words starting with 'D'

Eeg: dabbin

Wax daawo loo helay ahaansho.

Eeg: dabbiso

ld dabbisnaansho.

/dh ld dabbisnaan.

Arrin murugsan daawaysasho.

1. Bisha lixaad ee sannad qorraxeedka. 2. D.-jayaal: laba xiddigood oo waaweyn oo cirka dhiniciisa koonfur ku yaal.

Caddad; wax la daabacay.

fk. Sida caadiga ah.

Hab la dhaqanka dad ee qof leeyahay; baxaalli, abuur. ld dabeec (1), dabeecad (1), dabeeco, dabiicad.

Eeg: debcid

Eeg: debcin

Ciidan qaabbilsan la dagaalanka dabka. ld debdemis.

1. Dabka lagu dagaallamo oo loogu talaggalay in uu meel fog wax ka dilo, wadajirkiisa. 2. Colka dabkaas sita. 3. Bundug dheer.

Cudur maqaarka ku dhaca oo u yeela baro yaryar oo biyo leh.

Xilli roob shuux ahi ka da'o xeebaha gobollada koonfureed, taasoo ku beegan dhammaadka dabshidka.

Hadal dood ah. ld dabuub (1).

Eeg: dabeebasho

ld dabeebad.

U d.: Cid, hadal u jeedin.

1. ld dabci¹. 2. Xiriir ka dhexeeya laba qof ama ka badan oo saaxiib ah.

1. ld dabci (1). 2. Noolaha iyo ma noolaha Eebbe ku abuuray dunida guudkeeda oo dhan.

ld dabeecadxumaansho, dabeecadxumi, dabeecadxumo.

/dh ld dabeecad-xumaan.

Eeg: dabeecadxumaan

Eeg: dabeecadxumaan

Qof hab la dhaqan wanaagsan aan lahayn ahaansho.

Eeg: dabci¹

Eeg: dameer¹

(daaw.) Cudur dadku isu gudbiyo oo uu keeno fiirus kuna dhaca maskaxda iyo xangullaha. Fiirusku wuxu raaca saxarada qof fiiruska qaba, sidaas darteed cudurku wuxuu ku badanyahay meesha nadaafaddu ay ku yartahay, nooca dhicisooba ee cudurkaas waxa keliya oo jirrada cunaha iyo xiidmaha astaamuhuna waxay noqonayaan oo keliya caloosha oo qasanta ama durey sidiis; cudurka dabeysha oo aan curyaannimada gaarin wuxu leeyahay muruqyada oo adkaada gaar ahaan kuwa surka iyo dhabarka cudurka dabeysha oo curyaannimada wata waa ka tiro yaryahay midka aan sare ku soo sheegnay, noociisa sahlanna waxa la socda itaaldarro muruqyada ama curyaannimo. Cudurka dabeysha ee ku dhaca maskaxda waxa curyaama muruqyada neefsashada taas oo keeni karta dhiibaato neefsasho. ld dabayl¹ (5).

(juqr.) Dabayl diiran oo qallalan oo ka dhacda dhinaca buurta ee duggaalka ah, waxaana aad loogu yaqaan waadiga buurta Albasta woqooyi, halkaas oo uu magacu ka soo askunmay.

1. Hub meel gaaban wax ka dila. 2. Ciidan haysta hubka noocaas ah.

ld dabniin.

1. (-bbo,m.dh) Qof yaqaan sida wax loo daaweeyo; dakhtar. 2. Dacarfal. 3. ld dabiibid.

ld dabiib¹ (3).

Eeg: dabci¹

1. D. ah: abuurista Eebbe wax ka soo jeeda. 2. D. ah: caadi.

Bir, siriq, god iwm oo loo dhigo nafleyda si loo qabto.

Neef ugaar ah oo aan gelin dabinka loo dhigo.

1. Siriqda xarigga la rabo in wax lagu qabto. 2. Shirqool.

1. ld tabis. Cudur xoola ku dhaca oo calanaqsiga inay liqaan u diida. 2. Nooc ka mid ah deris kunnoolka caloosha dadka ku dhasha. 3. Nooc ka mid ah suuska timirta gala.

Xawayaanka marabbida ah iyo xoolaha la dhaqdo.

Askari aan derajo lahayn.

Dad hub haysta.

ld dabnaansho.

/dh ld dabnaan.

Dab cadaabeed.

Eeg: dabid

1. Xubin dhuuban, dheer, laalaadda oo lafdhabarta ku dhammaato. 2. Meesha ay nafleyda ka saxarooto; futo. 3. Sal. 4. Gadaal. 5. Dabadeed: kaddib.

1. Qalab afka laga saaro weelasha si aysan wax ugu dhicin. 2. ld daboolid.

1. Weel iwm wax la daboolay noqosho. 2. Wax muuqaalkooda wax kale qariyey noqosho.

Cudur candhada geela ku dhaca oo ibaha xira. ld daboolo, ibadaboole, ibadaboolo.

Eeg: dabool²

Eeg: daboolan¹

ld daboolnaansho.

/dh ld daboolnaan.

Eeg: daboole

Qalab yar oo sida badan dhagax jilicsan ama dhoobo ka samayan oo fooxa lagu shito.

Birqabad.

ld dabbaqid.

1. D. ah: qof aan hanti lahayn oo qaraabadiisa, saaxiibbadiisa iwm hadba mid la cunteeya. 2. ld dabraacid.

ld dabraac¹ (2).

Duullaan rogaalcelis ah oo cid dhowaan la dhacay lagu sameeyo.

Eeg: dabran

Wax dabar ku xirmay noqosho (nafley).

ld dabra-naansho.

/dh eeg dabranow. ld dabranaan.

Wax si joogto ah u dabran noqosho.

Eeg: dabro²

Eeg: dabree

Ku d.: cid hore loogu duulay ku rogaal celin.

Tababbar ciidamada la siiyo oo lagu baro habka xabbado rididda. ld debrid.

Qoobka iyo kubka meesha ay iska galaan; dhaad.

1. Geed nagaar dhulka ku faalada, laamo dhuudhuuban oo jilicsan leh, xooluhu daaqaan oo dooxooyinka ka baxa. 2. (-ooyin, m.l) Weerar rogaal celis ah.

1. Sabuulka isagoo aan bislaan oo weli curdan ah beerta laga gooyo, ka dibna inta god lagu guro la dubo. 2. Weel kasta oo dab la saaro.

Dabbaaldeg lagu maamuuso dhammaadka sanad qorraxeedka soomaaliyeed oo ku aaddan toddobaadka u dambeeya bisha Luulyo, laguna xuso ciyaaro kala duwan iyo dab la shido.

Ilmo xoolaad, yar, aan hooyo lahayn, neef kale nuujin.

Eeg: dabsii

Daawo loo isticmaali jiray daweynta baraska ama juudaanka.

1. ld dabshid. 2. Cayaar carruurtu cayaarto. 3. ld dabrid.

1. ld dabeeb. 2. Meel hoobad ah.

Eeg: dabuubasho

ld dabuubad.

1. ld dabeebo.2. Meel hoobad ah ka daaddigid.

D. ah: xarig dun laga sameeyo oo fardaha lagu jareeyo.

1. Hub culus oo lagu dagaalamo. 2. Col hub culus ku dagaalama. ld debweyn.

Eeg: daabaxid

Eeg: danyar¹

Biyo wasakh ah oo ku hara kaalinka ay xooluhu ka cabbaan.

Eeg: dicaayad

Eeg: dicaayadee

Eeg: dicaayadeyn

Eeg: dicaayad

Daraf, dhinac, cirif.

Qori qaar ka mid ahi gubtay.

Dhismo weyn oo dusha ka dedan dhinacyadana ka furan oo laga dhiso qabuuraha wadaaddada waaweyn oo marka la siyaaranayo dadku harsado.

Eeg: dacaree

Qof dacar haysa ahaansho.

ld dacaraysnaansho.

/dh ld dacaraysnaan.