Words starting with 'D'

Wax tamardarro awgeed la dhacay ahaansho (qof).

Qof dįiddan ahaansho.

ld diidsanaansho.

įidsan. ld dįidsanaansho.

/dh ld diidsanaan.

/dh ld dįidsanaan.

Cid wax nacsiin.

įidsii.

Tamardarro, jiil, daal iwm oo jirka ka muuqda.

Biyaha iyo qoyaanka kale oo sanka ka yimaada, durey ama hargab dartiis; siin. ld dųuf¹ (2).

Eeg: diifee

Wax diifi hayso ahaansho (nafley).

ld diifaysnaansho.

/dh ld diifaysnaan.

Cid diif badid.

įifso. ld dįifsad, dųufsad, dųufsasho, dųufsi.

Diif iska tirid (qof). ld dųufso.

Eeg: diiq¹

Wax aad u tiro badan (dad, xoolo iwm).

Gaajo aad u daran. ld daahiil¹.

ld daahiilid.

Dhabbo; jid.

Dabci si caadi u ah isbeddelid (qof).

Eeg: diilabadnaansho

/dh eeg diilabadan. ld diilabadnaan.

Darbad d.: dabayl xoog leh oo hadba dhinac ka timaadda.

Dhaxan aad u badan.

Wax ciid, neef iwm laga buuxiyey noqosho.

Eeg: diilo

Eeg: diil²

Eeg: diillimayn

Eeg: diillimee

Eeg: diillin

ld diilimayn.

Meel wax ku dul xarriiqid. ld diilimee.

1. Xarriiq; jiitin. 2. Roob xoog leh oo dabayl wata. 3. Caws cusub oo ka soo fufay meel gubad ah. ld diilin.

Diillin ballaaran cirka ku dhereran oo ka kooban xiddigo yaryar oo badan.

Eeg: diilan¹

ld diilnaansho.

/dh ld diilnaan.

Wax ciid, neef iwm ka buuxsasho.

Jaad ka mid ah diinka oo yar oo biyaha ku dhex nool. ld diinceelaad.

ld diimis.

Eeg: diimid

Ka d./u d.: cid aan wax ogeyn ahaansho.

ld diimmoonaansho, diimooni.

/dh ld diimmoonaan.

Eeg: diimmoonaan

Nooc xamaaratada ka mid ah aad u gaabiya, leh qolof adag oo ku dahaaran afar lugood iyo qoor dheer oo aan dhogor lahayn; diindiin. ld dįindiin.

Hab koox bulsheed, ama waxbarasho, oo aaminsan in aanay iintu qeyb ka ciyaari karin mushkiladaha iyo dhacdooyinka nolosha.

(dii.) Qof kiristaan ah oo loo soo diray waddan shisheeye si uu u baro kirishtaanimada.

Eeg: diimbiyood

Si xun ugu dhaqmidda diin si xun loogu dhaqmo.

Eeg: diindiin²

D. ah: dhar aad u duugoobay oo si sahlan u dildillaaci kara.

Eeg: diin¹

Diinlaawe ahaansho. ld diinli'i.

1. Qof aan diin aaminsanayn. 2. Qof aan akhlaaq wanaagsan lahayn.

Goggaaleysi.

'aan.

Diinta ay dadka qaarkood aaminsanyihiin inay ku barayso sida aad isaga baabbi'in lahayd murugta, waxaana lagaga dhaqmaa Aasiyada bari, iyo Aasiyada dhexe.

1. ld diig (-qaq, m.l) Digaagga kiisa lab. 2. Kalluun yaryar oo gudguduudan. 3. Ciriiri. 4. D. ah: si dhib leh.

Dareemidda la dareemo ciriiri ama farxad la'aan (qof).

Eeg: diiqadee

Cid, ciriiri ama farxad la'aan ku abuurid.

Eeg: diiqalyee

Aayar socosho (biyo).

ld diiqalyo.

Biyo aayar soconaaya. ld diiqalyeyn.

Eeg: diiqee

1. Diiqo bixin. 2. Wax daldalid.

Eeg: diiq³

Geed-gaab leh dheecaan guduudan, laamo dhuudhuuban oo ka baxa dhulka jilicsan oo aan lahayn qodax.

Eeg: diiq²

Ku d.: ciriiri dareemid.

Eeg: diiqoo

Arooryo hore.

Kulayl, uumi.

Dubka sare ee lafta geedka.

(bot.) Botani ahaan, nudaha u dhexeeya dubka sare iyo habdhiska kalli ee jirridaha iyo xididdada geedka.

Aalad lagu kala garto jahooyinka, leh qaab sacadeed oo lagu hoggaamiyo maraakiibta.

Marka diirad la saaraayo qayb ka mid ah weerta (eeg diirad 2.).

Qurubyada wax diiradeeya oo kala ah: “baa”/”ayaa”, “waa” (eeg qurub diiradeed).

Wax diirkii ka dhacay noqosho.

(xis.) Dhakhsaha isbeddelka ee fansaar marka loo eego doorsoomaha madax bannaan. Waxa kale loo yaqaan wehliyaha xigsineed ama fansaar diiran. .

(xis.) Fansaarka j = f(x) waa d. k. marka uu diiranihiisu yahay heerka koowaad, waxaana loo qoraa dy/dx ama f'(x).

Eeg: diiro

Jaad ugaarta ka mid ah oo diillimo leh; goodir.

Nooc diirdiirta ka mid ah oo dunta xariirta sameysa.

Qof firfircoon ahaansho.

ld diirdiirranaansho.

/dh ld diirdiirranaan.

Nooc digirta ka mid ah, yaryar, oo cagaaran; salbuko.

Wax in yar kululayn. ld diirri.

ld diiris.

įir³. ld dįiris.

ld diiris¹, diirrimaad, diirrin, diirris.

Shaqaalaha cuntada kariya ee haddana qeybiya; kaantunle.

Eeg: diirin

įirid.