Words starting with 'D'

Wax debacsan noqosho. ld dabacsanow, debacsanow.

Eeg: dibin

Kiish yar oo maro shabaq ah ka samaysan, afka garangar yar ku leh oo gendiga lagu qabto.

Nooc libaax badeedka ka mid ah.

Eeg: dabrid¹

In yar oo saliid ah oo hal mar bun lagu shiilo.

Eeg: dabweyn

1. ld dąd 1. Shey dusha laga saaro ama lagu daboolo wax feydan. 2. ld dedid.

Eeg: dadaal¹

Eeg: dadaalid

Waqti wixii la sheegaa aanay shaac bixin oo qarsoomaan. ld dadan¹.

Eeg: daddan

Eeg: daddanaan

/dh ld daddanan.

1. Dhaxantir. 2. Gargaar deg-deg ah oo loo fidiyo qof la qaniinay ama dhaawac halis ahi gaarey; dhibiibtir. ld deddatirid.

ld deddatir¹.

Eeg: degdeg¹

Eeg: degdegid

Eeg: degdegsan

Eeg: degdegsanaan

/dh ld degdegsanaan.

Eeg: degdeg¹

Eeg: degdeji

Eeg: dedgejin

Eeg: degdejin

Qabow aad ah oo dhaxan badan leh. ld daddo.

Qabow aad ah oo dhaxan badan leh. ld daddoo.

ld daddoobid.

ld daddood.

Wax deddo hayso noqosho. ld daddow.

Eeg: dadab¹

ld dądid, ded¹ (2).

ld dadmid.

ld dadnaan, dadnaansho, dednaansho.

/dh ld dednaan.

fk. Qurub lagu soo jiidanayo foojignaanta qofka lala hadlayo. Tus. “Ila hadal dee! Dee, maxaad u yeeshay?”.

1. Caws weelasha lagu deebiyo, leh caleemo dhuudhuuban, ubax qodxo leh oo ka baxa bannaanada. 2. Dambas dhirta qaarkeed laga shido oo loo isticmaalo waxyaabo kala duwan sida dhayidda xoolaha, magdaynta hargaha iwm. 3. Dambas.

Eeg: diibaaji

1. Shiraac saddex gees ah intiisa hoose. 2. Xarig doonyaad isu haya farmaanka docdiisa midig iyo doonnida. ld deebaani (2).

1. Muddada urtu celcelis tahay ee u dhexeysa Oktoobar iyo Nofeembar. 2. ld deebaan.

1. Ugaarsade aan herinta ku jirin ee keligii ugaarta. 2. Shimbir-malab; buli. 3. Shimbir yar oo qaylo badan oo keli keli dhirta gaagaaban dhex orda, bahallada iyo dugaaggana dadka uga diga.

/mg2 (-iyay, -isay) 1. (f.g) Weel caano lagu maalo deeb ku nadiifin. 2. (f.g) Harag qoyan si dhogortu uga dhacdo deeb marin. 3. (f.g) Xoolo cadheysan deeb ku dhayid. 4. (f.g) Digir si uusan bahal ugu dhalan deeb ku shubid. 5. (f.mg) Kaga d.: wax meel yiil wada dhammayn.

Eeg: deebi

Wax la deebiyey ahaansho.

ld deebsanaansho.

/dh ld deebsanaan.

Qof markhaantigiisa ama guddoonkiisa durid.

Eeg: deedifee

Duridda qof markhaantigiisa ama guddoonkiisa la duro.

Garabka intiisa kore; qarqar.

1. D. ah: qof wax lahaa oo faqriyey. 2. ld deegid. deeg² e.d Istaag! ( fardaha ayaana loo adeegsadaa).

Eeg: degaamee

deegaami f.g2 (-iyay, -isay) ld degaamee.

Eeg: degaameyn

1. Geed weyn canjeelka u eg, sida badan webiga jiinkiisa ka baxa oo leh miro la cuno. 2. ld degaan.

Naqraac.

Bersad.

ld deeg¹ (2).

1. Astaan xoolaha lagu sunto oo u eg deelka xuruufta carabiga. 2. ld d (da').

1. Ka leexashada qaafiyad maanso ku socotay laga leexdo. 2. D. ah: Hadal meesha laga sheegayo aan ku habboonayn ama gef ah. 3. Labo waxyaalood oo aan isu dhoweyn isu keenid.

Ka d.: maanso qaafiyaddeeda gefid.

Eeg: deelqaaf²

Eeg: deelqaafi

Neef ido ah oo madaxa ilaa legga ka madow.

D. ah: ceel ama daaqsin aan dad badan joogin.

Eeg: deenso

1. Ku d.: wax nacfi leh ku keliyeysasho. 2. Ku d.: laba qof ama ka badan, hawl ay qaban lahaayeen sheeko ku illaawid.

/dh Hanti aan deyn ahayn oo cid u baahan la siiyo.

Qof gacan adag oo aan wax bixin ahaansho.

ld deeqdarnaansho, deeqdarno.

/dh ld deeqdarnaan.

Eeg: deeqdaarnaan

(kiim.) Atamka, ayoonka ama molikuyuulka bixiya lammaane elektaroon marka dabar elektaroon-wadaag ahi samaysmayo.

Eeg: deeq²

Nooc geedaha ka mid ah oo aan qodax lahayn oo dhacaan guduudan leh. ld deeqle (2).

1. Alle magacyadiis mid ka mid ah. 2. ld deeqlay.

D. ah: qof naxariis badan oo waxa uu haysto wax ka bixiya.

Wax, wax ku fillaysiin.

ld deeqsiis.

Eeg: deeqsiin

Qof deeqsi ah ahaansho.

Eeg: deeqtoon¹

Wax isku filan oo aan cidna u baahnayn noqosho.

ld deeqtoonaansho.

/dh eeg deeqtonoow. ld deeqtoonaan.

Ka d.: qof awooddiisa ku tashanaya noqosho.

ada keeda lab.

Jaad ugaarta ka mid ah, cawsha ka yar, dib gaaban, dhinacyada laba diillimood oo madow ku leh oo raxanraxan isu raacda.

Boqorrada dumarku dhexda ku xirtaan, jaad ka mid ah.

Dhul geed-gaab iyo caws ka baxaan oo badda xiga.

Eeg: deexasho

ld deexad.

Dadka dega dhulka badda u dhow.

1. U d.: qof, qof kale si daacad ah ugu warramid. 2. Hadal badan shubid; dalqamid.

/dh 1. Dhul korreeya hoobadka ah. 2. Daan (webi). 3. Garabka intiisa kore; qarqar.

Meel degaan ka dhigid. ld deegaamee, deegaami, degaami.

ld deegaameyn, deegaamin, degaamin.

n m.dh ld degaameyn.

Meel la deggan yahay. ld deegaan¹ (2).

Kaalinta uu noole ka qaato deegaankiisa. D.ka h. ee noole waxa lagu qeexi karaa cuntooyinka kala duwan ee uu quuto, kuwa isaga ugaadhsada, sida uu heerkulka ugu adkaysto iwm.