Words starting with 'A'

1. Dad ama qof soomman affuro siin. 2. Soon ka jebin. ld affursii.

ld affur¹ (2), afur¹, afurid.

ld affursiin.

ld affurnaansho, afurnaan, afurnaansho,afursanaan, af.

/dh ld affurnaan.

Eeg: affuri

Eeg: affurin

Cudur dadka ku dhaca oo oogada sida furuqa nabarro biyo leh u yeela.

1. Qalab af fiican oo wax lagu mudo ama lagu gooyo leh laakiin af beelay. 2. ld afgammuurid.

Wax af beelay noqosho (qalab af fiiqan). ld afgammuuxan¹, afgamuuran¹, afgamuuxan¹.

ld afgammuur¹ (2), afgammuux¹, afgammuuxid.

ld afgammuuxmid, afgamuurmid, afgamuuxmid.

ld afgammuurnaansho, afgammuuxnaan, afgammuuxnaansho.

/dh ld afgammuurnaan.

Eeg: afgammuurid

Eeg: afgammuuran¹

Eeg: afgamuurmid

Eeg: afgammuurnaan

/dh ld afgammuurnaan.

Eeg: afgammuuran¹

Eeg: afgammuurmid

Eeg: afgammuurnaan

/dh ld afgammuurnaan.

Eeg: afgammuuran¹

Eeg: afgammuurmid

Eeg: afgammuurnaan

/dh ld afgammuurnaan.

Eeg: afgarasho

ld afgarad.

Cid ujeeddadeeda fahmid.

Qof aan hadalka si fiican u jeedin karin; aflaawe.

Afgarooc ahaansho.

1. Hab aan sharci ahayn oo dowlad dhisan lagu beddelo; inqilaab. 2. Hoosmaridda, wax afkooda sare uu hoos maro. 3. ld afgembiyid.

afgembiyid m.f.dh eeg afgembi². ld afgembi¹ (3), afgembin.

afgobaadsasho m.f.dh eeg afgobaadso. ld afgobaadsad, afgobaadsi.

Eeg: afgobaadsasho

1. Hadal macaan oo hufan oo eed ka carar darteeda keliya u dhihid. 2. Si asluub leh arrin uga xogwarramid (qof).

Eeg: afdhalow

/dh (-syo, m.l) A. ah: ceel muddo dhow la qoday.

Af gaar ah oo looga hadlo degaan ka mid ah waddan, kana yara duwan afkiisa rasmiga ahi; lahjad.

1. Turjubaan; afceliye. 2. Qof ku hadla magaca koox, dad, ummad iwm. ld afhayeen.

Eeg: afhaye

Baaq.

Eeg: afjaaq²

Qof hadlaya, iyadoo loo diidayo inuu sheego sir ama wax aan habboonayn hadal ka joojin.

Eeg: afjig

Eeg: afjuxuunsasho

ld afjuxuunsad, afjuxuunsi.

Eeg: afjuxuunsasho

Xag aqooneed, aftahannimo iwm cid dood kaga badin.

Eeg: feker¹

Yaab aad u badan; amakaag. ld afkalahays.

Eeg: afkalahayn

Eeg: afkalaqaadid

1. Afkalaqaad. 2. Afka oo la kala qaado; hadlid.

Nooc kalluunka ka mid ah.

A. ah: qof habaarkiisu kaco.

Nooc kalluunka ka mid ah.

Qof cay badan oo aan hadalka u miidaandeyin.

Ilmo geel oo isaga oo aan dhammays ahayn nolol ku dhashay.

1. Ciyaarta jarta marka qof god bannaan oo uu xoolihiisa u raro waayo. 2. Middi a.: midda aan wax goynayn.

Afgaroocnimo. ld afla'aansho.

/dh ld afla'aan.

ld.aflaan

ld. aflaam

Afgarooc.

Hadal aflaggaaddo ah cid u jeedin.

Eeg: aflaggaaddee

Hadal qadaf ah oo cid lagu yiraahdo.

Qof ilkaha qaar ka maqanyihiin.

1. Qalinjebin (dugsi quraan). 2. Waxbarasho heer wacan ka gaarid.

Eeg: aflixid

Cid, wax barasho heer wacan ka gaarsiin.

ld aflax¹, aflaxaad.

ld aflixis.

Eeg: aflixin

1. A. ah: maansayahan. 2. A. ah: qof codkar ah.

Afmaal ahaansho.

Hadal daboolan oo duluc ama ujeeddo kale ku dhex qarsoontahay.

Af maldahan ku hadlid. ld afmaldihid.

1. (-rro, m.dh) Af wareegsan; wareeg. 2. ld afmeerid.

Wax afmeer loo yeelay ahaansho (weel kolay ah).

ld afmeer¹ (2).

ld afmeernaansho.

/dh ld afmeernaan.

Qof ku meel mariya wuxuu doona codkarnimo iyo karti dhagari ku jirto. ld afmiishaar.

ld afmiishaarayn.

Qof wuxuu doona codkarnimo iyo karti dhagari ku jirto ku meel marin. ld afmiishaaree.

Afmiinshaar ahaansho. ld afmiishaarnimo.

Eeg: afmiinshaar

Eeg: afmiinshaarayn

Eeg: afmiinshaaree

Eeg: afmiinshaarnimo

1. Magac qof kale ku hadlid; afhayn. 2. Ku a.: qof, qof kale xurmad ka mudan si uusan jecleysan ugu warcelin; afceli.

ld afnaq¹.

Haweenay la qabo; oori.

Aan weli waxba cunin ahaansho (qof).

Eeg: afqab

Xiddigaha naafaha middooda seddexaad. ld afqoys.

Eeg: afqays