Words starting with 'SH'

Eeg: shaar

Rooti iwm aad dab loogu bisleeyay.

Rooti iwm aad dab ugu bisleyn.

ld shaaxidis.

Eeg: shaaxidin

1. Jubbad yar oo aan gacmo lahayn oo shaatiga laga dul qaato. 2. Idaad xoog badan oo doonyaha lagu xiro, laguna dabto kalluunka iyo libaax-badeedka yaryar.

S. ah: nin dhallinyaro ah; barbaar.

Shabaab ahaansho.

Aaladaha kallunka lagu dabto nooc ka mid ah oo ka samaysan xarko dun ah oo laysku saabcaareeyey oo wada ilo ah.

Dalool albaabka ka yar oo lagu sameeyo dhismooyinka, maraakiibta, dayuuradaha, baabuurta iwm, la xiri karo lana furi karo oo loogu talaggalay in ay hawada iyo ilaysku ka soo galaan. ld shubaako.

1. Daliigyo silig ama caag ah oo sida shabaagta u samaysan oo dhowraarin loogu talaggalo. 2. Nooc kabaha ka mid ah oo ka samaysan maas ama rabar. ld shabaq, shabaag.

Eeg: shabag

Baabuur dusha sare shabaq bir ah ku leh oo maxaabiista lagu qaado.

Cayaar ka mid ah cayaaraha hiddaha iyo dhaqanka oo jiib, jaan iyo sacab leh, ragga iyo dumarkuna wada cayaaraan.

1. Dabridka toogta lagu barto. 2. Dabrid.

Eeg: shabbaax²

ld shabbaaxtan¹.

Tartamidda ay laba qof ama ka badan ku tartamaan toog. ld shabbaaxtamid.

Eeg: shaabbad

Eeg: shaabbadayn

Eeg: shaabbadayn

Eeg: shaabbadaysan

Eeg: shaabbadaysasho

Eeg: shaabbadays-naan

/dh ld shaabba-daysnaan.

Eeg: shaab-badayso

Eeg: shaabbadee

Eeg: shaabbah¹

Eeg: shaabbadayn

Eeg: shaabbadayn

Eeg: shaabbaysan

Eeg: shaabbadaysasho

Eeg: shaabbadaysnaan

/dh ld shaabbadays-naan.

Eeg: shaab-badayso

Eeg: shaabbadee

Cusbolamood adag, cad oo biyaha calawsan lagu dhex rido si ay u kala miirmaan.

Eeg: shaabbihid

Eeg: shaabbad

1. Dugaag ku nool Afrika, Aasiya iyo meelo kale, leh midab cawl ah oo baro baro madow ku dhex jiraan, dhulka dhirtu ku badantahayna jooga oo geedaha fuula; xoolaha iyo ugaartana aad u laaya, dadkana cuna. 2. Libaax badeed qallafsan oo oogada baro ku leh.

1. Wax eryid. 2. Lacag iwm ururin. 3. Geed iwm ul ku garaacid si wax ku jira uga baxaan ama miro uga daataan.

Eeg: shabi

1. Geed-nagaar leh caleemo iyo ubax yaryar, aan qodax lahayn oo wax lagu daaweeyo. 2. Hab ceel biyo looga soo saaro oo laba nin si dhaqso badan wadaanta u soo bixiyaan. 3. Cayaar kuwa hiddaha iyo dhaqanka Soomaaliyeed ka mid ah oo leh jiib iyo jaan, ragga iyo dumarkuna wada dheelaan.

(jool.) Dhadhaabo is haysta, oo ku dhaw dusha biyaha, oo ay suurtoggal tahay in la arko marka hirku gaabanyahay, laakiin sida badan waxaa daboola biyo.

(c.nafl) Xayawaan badeed yar oo duudkiisa intiisa badani ka samaysanyahay kaalsiyam kaarboonayt. Marka xayawaankaasi dhin-to, kaalshiyam kaaboonaydkii ku jiray duudkiisa baa sameeya dhagax shacaabi, shacaabigaasina wuxu sameeyaa jasiirado shacaabi.

(c.nafl.) Silsilad dhadhaabeed oo jiifta badda ama badda agteeda, oo badanaa ka samaysan shacaabi dhaliye aad u tiro badan.

1. Dadweyne; ummad. 2. Qar badda dhexdeeda ku yaal. ld shacbi, shicib.

ld shacays.

1. Qori xabbad-keliyaale ah oo waayadii hore lagu dagaallami jirey. 2. Wax si aan caadi ahayn u shaqeeya. ld shucays.

Bilaha dayaxa oo Musliimku tirsado tooda siddeedaad oo u dhexeysa rajab iyo soonqaad; soondheere.

Eeg: shacab

Dadweyne.

Cayaar carruureed carruurtu miro kariiri ay ku dhaqaystaan oo ulo af dhuuban leh.

Ood qoyan oo wax lagu oodayo si ayan daldalool u yeelan, isuguna cufanto hangool ku riixid.

Eeg: shaacirayn

Eeg: shaaciree

Eeg: shaaciro

Eeg: shaaciroole

Astaanta muujisa in shibbanuhu uu labalaabanyahay (far-carbeedda).

1. Galka timirta lagu guro. 2. Gogol yar iwm oo qof leeyahay.

Eeg: shidni

1. Meesha wareegsan oo geelu marka uu fadhiisanayo uu dhulka dhigto; leg. 2. Xabad; gaaddo.

Dhaawac daaweyn.

Qof ciriiri ku jira Ilaah gargaar uga baryid.

Eeg: shafeec²

1. Raxmad iyo naxariis xag Eebbe laga helo. 2. Gargaar iyo naxariis. ld shafeec¹.

Eeg: shaafeecsasho

ld shafeecsad, shafeecsi.

Eeg: shafeecsasho

Wax faa'iidadooda iyo waxtarkooda isticmaalid.

Eeg: shaf²

ld shaf-shafo (3).

1. Qof ama meel dhaawac ah xayr kulul ku dhayid. 2. Qof la dhaawacay qaantiisi qayb ka mid ah siin.

1. (-ooyin, m.l) Cad xayr ah oo inta la kululeeyo nabar ama meel bugta lagu dhayo. 2. Hanti la siiyo qof dhaawac la gaarsiiyey. 3. ld shafshafayn.

1. Cad. 2. Tallaabo.

Dadaal badan oo tacab loo galo.

shallayto

1. Qiritaanka la qiro tawxiidka. 2. (-ooyin, m.l) Warqad caddayn ah oo la siiyo qof marxalad waxbarasho dhammaystay. 3. Marqaati.

Marqaati-beenaale.

1. Sh. ah: qof dadaal badan oo aad isu tiilaya. 2. (-dyo/-diin, m.dh) Qof fidinta diinta u dhintay.

Eeg: shahiid²

Shahiid ahaansho.

Amakaag.

Eeg: shahmaad²

Eeg: shahwo

Dareere layiig ah oo ka yimaada xubnaha taranta ee laboodka; mani, mino. ld shahwad.

Eeg: shaajac

Eeg: shaajacnimo

1. Summad alif gudban ah oo xoolaha looga sunto addinka hore. 2. Xiridda faras, geel, iyo baqal laba lugood oo isku dhan ah xarig iwm looga xiro. 3. Celinta gacan jaban ama dhaawacan lagu celiyo xarig qoorta suran.

Wax la shakaalay ahaansho.

Eeg: shakaal²

ld sha-kaalnaansho.

/dh ld shakaalnaan.

Suun shiraac ama harag ka samaysan oo jeebab badan leh xabbadahana lagu rito.

Eeg: sakal¹

Eeg: sakalid

Suun dun bulush ah leh oo fardaha madaxa loogu xiro qurux awgeed.

Eeg: shakamadee

Faras shakamad ku xirid.

1. Qof. 2. Sh. ah: khaas ah; fardi ah.