Words starting with 'SH'

Tayada dadnimo ee qof leeyahay.

Dareen qofka ku dhaliya inuu wax xaqiiqdiisa sugiwaayo.

Eeg: shakiyid

Wax shaki ku jiro ahaansho.

ld shakis-naansho.

/dh ld shakisnaan.

ld shakin.

Dhacaan cad oo biyo-biyo ah, laga liso geedka baarka, la cabbo oo marka layska badiyo lagu wareero ama lagu sakhraamo.

1. Calaamad madow oo candhada idaha ku taal. 2. Gar-basaar yar oo gabdhuhu luqunta ku xirtaan. 3. Maro yar, bul jilicsan leh oo kooraha fardaha la dulsaaro. 4. Qalab yar oo qof socod ku jiro qaato.

Cid meel deggan oo inta qof u yimaada iskala jooga. ld shalamad-dhigid.

Eeg: shalamad-dhiga-sho

Eeg: salammadle

/dh Meel hoos u dheer, ciriiri ah oo wixii ku dhaca sida looga soo baxsho dhib badantahahy.

Buuxinta la buuxiyo weel wax yar ka dhimanyihiin.

Eeg: shalawtir²

Koor weyn.

Maanta maalintii ka horrey-say. ld shalayto.

Eeg: shalay

Cad yar oo maro ah.

Nabar ku samaysma tagoogta geela afkeeda kore marka shafku xoqo.

Dhillo.

Wax tegey ka qoomamayn.

Eeg: shallaa

Qoomamaynta laga qoomameeyo dhacdo hore. ld shallayto.

Eeg: shallay

Qoryo heeraabka afka ku wada haya oo doonyaha feero u ah.

1. Calaamad madow oo candhada idaha ku taal. 2. Gar-basaar yar oo gabdhuhu luqunta saartaan. 3. Maro yar, bul jilicsan leh oo kooraha fardaha la dul saaro. 4. Qalab yar oo qof socod ku jira uu qaato.

Eeg: shalwo

Wax meel hoos u dheer oo ciriiri ah ku ridid.

Eeg: shalwi

Ku sh.: meel hoos u dheer oo ciriiri ah ku dhicid.

1. Xanjo shinnidu samaysato oo malabka ku kaydsato. 2. Ul dhuuban oo xayr ka samaysan oo inta dhexda dun ama wax u eg laga geliyo la daaro ama shidma. ld shimic, shumac.

Nooc cayaaraha shacbiga ka mid ah oo jiib, jaan iyo sacab lagu dheelo.

Curri.

Geedgaab aan qodax lahayn oo daawo laga sameeyo.

Eeg: shamniitee

Wax shamiinto marin.

Budo marka lagu qaso ciid, nuurad iwm dhagxanta, bulukeetiyada iwm ee wax lagu dhisayo la iskula qabto.

Dabayl xilliga xagaaga ah woqooyi ka timaadda.

Meel cammirid (dad).

Eeg: shammir

Qolalka guriga kan sariirtu taal oo la seexdo.

Ku sh.: nafley badan meel isugu ururid.

Eeg: shammum

Nafley meel ku xoonsan ahaansho.

ld shamuumsanaansho.

/dh ld shamuum-sanaan.

Nooc meseggada ka mid ah oo midab guduudan leh.

1. (t) Tirada afarta iyo lixda u dhexeysa; “5”. 2. Xoog; awood. 3. Gacan.

Tirada jagaalaha ah, kan u dhigma shanta.

Cid deldelid.

Eeg: shanee

(muus.) Nooc ka mid ah qalabka muusikada oo ka samaysan qori laba qalbac ah, oo mid walba dhexda u godanyahay, marka laysku dhuftana sameeya dhawaaq kan koorta u eg.

Geednagaar aan qodax lahayn oo caleemo yaryar oo teel teel ah leh iyo ur biir ah, dhirta daawadana ka mid ah.

Nooc ka mid ah siyaabaha turubka loo cayaaro oo afar nin ku dheelaan hal turub oo biigga laga saaray.

Santuukh ka samaysan harag, safiito iwm leh siddo la qabsado oo safarrada lagu galo; boorso.

1. Tiro afar ah shan ka dhigid. 2. Ka sh.: cid ka guul helid.

Geedgaab aan qodax lahayn oo leh laamo dhuudhuuban, caleemo yar-yar iyo miro la cuno oo ka baxa cadduun-ka.

Shaxan shan gees leh.

Ciyaar dhaqameed laga yaqaan gobolka Jigjiga.

Nooc qaraha ka mid ah oo macaan, biyo badanna leh.

Eeg: shanlee

Eeg: shanlayso

Timo shanlo ku feerasho.

1. Xaashi turub oo shan dhibcood leh. 2. Buntukh shan xabbadood qaada.

Timo iwm shanlo ku feerid.

1. Maro shan waar ah. 2. Gabay gaaban.

Qalab caag, bir ama qori ka samaysan oo meel la qabsado iyo ilko dhaadheer oo isu dhawdhaw leh oo timaha lagu feerto.

Eeg: sanqar¹

Eeg: sanqari

Eeg: sanqarid

sharafdhac²

ld sanqartirad, sanqartirasho, shanqar-tirad.

Si aan shanqar loo maqlin aayar u socosho. ld sharqartiro.

Eeg: shanaq

Xubinta u dhexeysa bowdada iyo majinta nafleyda qaarkeed.

1. Rabsho; buuq. 2. Sh. ah: qof dhib badan.

1. Qof cid ama hay'ad u shaqeeya oo mushaar ka qaata. 2. Qof muruqmaal ah.

Rabsho; buuq; shil.

Nooc ka mid ah libaax-badeedka.

Sh. leh: ri' midab bar madow iyo bar cad isugu jira leh.

Sharrax lagu qurxiyo weelasha, albaabada, dariishadaha iwm.

Xaaladda uu ku sugan yahay qof shaqo uu wax ka tacbado aan haysan.

Waayitaanka la waayo wax laga shaqeeyo.

Shaqo siinta qof shaqo la siiyo. ld shaqaqoris.

Eeg: shaqaqorid

ld shaqays.

Eeg: shaqayn

Eeg: shaqaysasho

ld shaqaysad, shaqaysi.

Eeg: shaqaysasho

1. Ka sh.: qof in uu shaqo qabto ku kallifid. 2. Ka sh.: matoor iwm oo aan shaqaynayn hagaajin.

Eeg: shaqaysii

Shaqo qabsasho.

Qof shaqo qabasho.

Laab; qalbi.

Kilkil. ld shoqfol.

Cudur madaxa qabta oo wixii qabaa ilkaha isku lisaan oo jirriqsadaan.

1. Xanuun madaxa dhinac ka qabta; goonjab. 2. Iin ku dhacda geela oo isu dhowaysa addimadiisa dambe oo kilkiluhu is xoqaan oo nabar yeeshaan.

1. Wax sharrax lagu qurxiyey ahaansho. 2. Wax shaqal loo yeelay ahaansho.