Words starting with 'L'

Wax laallaada noqosho.

Dhul ballaaran oo aan dhir iyo biyo midna lahayn, dad iyo duunyana ku dhaqmi karin.

L. ah: wax si kedis ah ku dhaca ama ku yimaad.

Rag iyo dumar inta aan meher isu qaban.

Wax aan la'aantoodu la ahaan karin, aan la huri karin.

Lamahuraan ahaansho.

L. ah: qof garmaqaate ah; macangag.

Mid ka mid ah ah tiro taxane ah oo wax leeyihiin. ld nambar.

Eeg: lambarin

Eeg: lambari

Wax lambar u yeelid. ld lambaree, nambaree, nambari.

ld lambarayn, lambaris, nambarayn, nambarin, nambaris.

Eeg: lambarin

Wax lambar loo yeelay ahaansho. ld nambarsan.

ld lambarsanaansho, nambarsanaan, nambarsanaansho.

/dh ld lambarsanaan.

1. Nafley laba isdhashay ah oo meel ku wada sugan. 2. Labo weligood wada socda. 3. ld dammaan.

ld lammaanaansho.

/dh ld lammaanaan.

Eeg: dammiinasho

Eeg: dammiinasho

Erey ka kooban labo erey ama in ka badan oo kala duwan, yeeshana micno cusub. Tus. “dhul + bare -> dhulbare”.

(xis.) Lammaane kutirsaneyaal ah sida (x,y) oo kala horreysiintoodu ay micne weyn ku fadhido. Tusaale ahaan, lammaanaha horsan (2,3) lama mid aha lammaanaha horsan (3,2), marka lagu muujiyo dhidabbada kaartis.

Ku l.: wax, wax kale ku xoojin, ku labayn, raacsiin.

Eeg: dammiinid

Eeg: lammaani

Eeg: dammiino

1. Laba maqaar lo'aad oo isku midab ah iyo maqaar saddexaad oo ka midab duwan oo inta si farsamaysan laysugu dhafo, laysku tolo oo mid laga dhigo. 2. ld labo.

Eeg: liq

1. Nin dhalinyaro ah oo qas badan. 2. Geerida ku timaad qof dhalinyaro ah. 3. Shaah ama kafee lagu daray cabbitaan kale oo adag.

Laqan ahaansho.

Eeg: laqanyee

Cid laqanyo dareensiin.

Liidaanyo ay keenaan baruur iyo subag badan oo la cunay; ladaadyo; lallabbo.

Laqanyo dareemid.

Eeg: laqanyoo

Wax ama tiro la qaybinayo.

ld laqbays.

Eeg: laqbayn

Kutub wax ku qoran fasirid.

/dh Fasiridda wax kutub ku qoran la fasiro.

1. Qiyaano; dhagar. 2. ld ladqabo (2).

Eeg: liqid

Marka qof la kirishtaaminaayo, waxaa biyo ku shuba madaxa kirishtaanka taasoo ay calaamad u tahay in uu ka mid noqday kaniisada kiristaanka, dambigiisna uu dhaqmay.

1. U l.: qof wax la barayo u meerin. 2. U l.:qof sakaraad ah oo in uu dhimanayo la moodo ashahaado u marin.

Eeg: laqin

Geed faalala oo leh laamo iyo caleemo jilicsan oo xooluhu daaqaan.

Eeg: laqmasho

ld laqmad.

Eeg: laqan²

1. Rabsho badan (qof dhallinyar). 2. Dhallinyaro ahaan ku dhimasho.

Eeg: liqsan

Eeg: liqsanaan

/dh ld liqsanaan.

Eeg: liqsii

Eeg: liqsiin

Oraah diinta gef ku ah oo bareer loo yiraahdo.laylyan

Eeg: laqwiyid

ld laqwin.

1. Xusuus xun. 2. Laqanyo.

Wax, wax kale lagu laray ahaansho.

Eeg: lar²

ld larnaansho.

/dh ld larnaan.

La mid ahaansho; la cabbir ahaansho.

ld lasimnaansho.

/dh ld lasimnaan.

Dhadhanka wax faaday.

Qof aqoon gaar ah ku taqasusay oo arrimaha la xiriira kala taliya madax dawladeed ama hay'adeed iwm.

1.Gariir nafleydu dareento oo qabow badani sababo. 2. L. ah: qof aad u gaboobay.

Eeg: lawlaw²

1. Neef ido ah oo curtay. 2. Meesha xoonku ku hoydo oo ilmaha gashado.

Eeg: lixaad

Eeg: lixaadsasho

Eeg: lixaadsasho

Eeg: lixaadsasho

Eeg: lixaadso

Macdan dhulka laga qodo, jaadad badan, jilicsan, oo marka la dhalaaliyo wax lagu alxamo.

Wax la alxamay ahaansho (bir iwm).

Eeg: laxaamad²

ld laxaamadnaansho.

/dh ld laxaamadnaan.

(muus.) Laxan u yeelid.

Eeg: laxamee

Iswaafajinta ereyada iyo muusigga (hees).

Kaar iyo xanuun, meel gaar ah oo jirka nafleyda ka mid ah dareemo.

Xasharaad yaryar oo leh baalal iyo midab madow xigeyn ah, dhexdana u dhuuban oo qaniinyo kulul leh; xoon.

1. Galgaal, cadaad (xiddigo). 2. Dheddig (xayawaan ama dad) oo dhalmo darro darteed la cayilay.

Wax si qalad ah loo qoro ama loogu dhawaaqo.

Urur xiddigo ah oo tiradoodu lix ka kooban tahay. ld lixo.

Kimis ballaaran, xalleefsan oo bur ama budo la dubay ka samaysan; canjeero.

1. Wax baabi'in. 2. Wax dhammayn. ld laa.

Dareen aan caadi ahayn oo ka dhasha dhacdo lamafilaan ah. ld yaab.

Eeg: laayac¹

Eeg: laayacan¹

ld laayacmid.

Eeg: laayacnaan

/dh ld laayacnaan.

1. Afargees xaglo quman oo labada dhinac ee iska soo horjeeda ay isla egyihiin. 2. Nooc gogosha ka mid ah.

Magaca tilmaama qofka ama shayga uu ku dhaco falka yeeluhu sameeyo. Tus. “Saynab waraaq ayay qortay”.