Words starting with 'DH'

Eeg: dhaandhaan²

ld dhaandhaamis.

Eeg: dhaandhaamin

Qof aad u garaad yar oo maskaxda wax uga dhimmanyihiin.

Eeg: dhaansasho

Weel wax buuxa ahaansho.

ld dhaansanaansho.

/dh ld dhaansanaan.

ld dhaansad, dhaansi.

Eeg: dhaansasho

/mg3 (-saday, -satay) 1. (f.g) Weel buuxsasho. 2. (f.mg) Gaadiid biyo meel fog uga doonasho.

Eeg: dhaantee

Dhaanto cayaarid.

Nooc cayaaraha dhaqanka ka mid ah oo leh jaan, sacab iyo or.

Caddayn magaca Eebbe lagu adkeynayo in wax laga run sheegayo.

Maro yar, aan cusbayn oo la xirto inta hawl la hayo.

Eeg: dhaaro

/dh Erey ereyada lammane ah lagu isticmaalo oo tilmaama “qof wax khabiir ku ah”, sida: fardadh.: fardafuulyahan.

ld dhaaryid.

Ku dh.: dhaar marid.

Eeg: dhaarasho

Qof, wax dhaartay ahaansho.

ld dhaarsanaansho.

/dh ld dhaarsanaan.

ld dhaarsad.

Dheef yar oo aan waxtar weyn lahayn oo lagu eedoobo.

Qof dhaar marsasho.

ld dhaarin.

ld dhaashi.

1. Dufan ama labeen udug leh oo oogada la marsado. 2. ld dhaashasho.

Dhaashi marcasho.

1. Habaar; Inkaar. 2. Daaweynta Jin, dabayl iwm cid laga daweeyo. 3. ld dhaawid. ld dhaw¹.

Nabar xanuun leh oo oogada ku dhaca.

Wax dhaawac gaarey noqosho.

Eeg: dhaawacan¹

ld dhaawacnaansho.

/dh ld dhaawacnaan.

Wax la dhaaway ahaansho. ld dhawan.

ld dhaawanaansho, dhawanaan, dhawanaansho.

/dh ld dhaawanaan.

ld dhawasho.

Eeg: dhaawac²

ld dhaaw¹, dhaawis, dhaw¹, dhawid, dhawis.

Eeg: dhaawid

1. Cid in dhibaato ku dhacdo u Alla tuugid. 2. Cid Jin, dabayl iwm ka dabiibasho. ld dhawo.

fk. Inta badan, marar, badan, badanaa, aalaa. Tus. “Dh. buu ku sugay”. ld dhaaxaa.

fk. ld dhaaxa.

Eeg: dhay²

Dh. ah: wax aad u qurxoon.

Caws qoyan ku sii dambeeyo.

Xubnaha aragga; indhaha.

1. Wax run ah oo kaftan iyo ciyaar ahayn; xaqiiq. 2. Xuddunta iyo lowyaha inta u dhexeysa (dad).

ld dhabaabacays, dhabaabaco.

Eeg: dhabaabacayn

Hab dhabaabaco ah u ordid (geel).

Hab geelu u ordo oo afarta addinba mar qaado. ld dhabaabacayn.

ld dhabaalo.

1. Dhabaale ku dhufasho. 2. Gubaabin.

Eeg: dhabaalayn

Nafley canaanasho.

ld dhabaalyo.

Eeg: dhabaalyeyn

1. Si aayar ah oo gacanta loogu garaaco carruurta marka la seexinayo. 2. Hadal guubaabo ah oo si is daba joog ah cid loogu yiraahdo. ld dhabaandhebid.

ld dhabaandhaw¹.

Meel duleesha awdid.

Meel duleesha wax la dhababay ahaansho.

ld dhabab¹.

ld dhababnaansho.

/dh ld dhababnaan.

Eeg: dhabasho

Wejiga labadiisa dhinac midkood.

Geed yar oo buruq kulucsan leh.

Eeg: dhabannaanee

Qof dharbaaxo dhabnaha kala dhicid.

Si xoog leh oo cid sacab fidsan dhabanka looga dhufto.

Miro digireed oo aan weli bislaan.

Fikir iyo walaac oo sacabka dhabanka lagu qabto. ld dhabannahays.

Eeg: dhabannahayn

1. Sacab, durbaan iwm oo ciyaar, hees iwm loo tumay oo aan laysla helin. 2. Dhiin yar, baaldacarka fiiddiisa ku samaysma, sida malabka u macaan oo la cuno.

Wax la dhabqiyey ahaansho.

ld dhabaqsanaansho.

/dh ld dhabaqsanaan.

Eeg: dhabaqso

Wax macaan cunid.

Wax dhabaqsan dhabaqa ka saarid.

Wax la dhabaqtiray ahaansho.

ld dhabaqtir¹.

ld dhabaqtirnaansho.

/dh ld dhabaqtirnaan.

Oogada nafleyda, inta ka bilaabata surka salkiisa ilaa meesha lafdhabartu ku dhammaato; dul.

Qof hawsha adkaysi u leh ahaansho.

Adkaysi loo yeesho hawl. ld dhabar-adkaan.

ld dhabar-adayg, dhabar-adkaansho.

/dh ld dhabar-adkaan.

Godnaanta dhabarku ku yeesho dusha sare.

Xoog kula bixidda gabar la guursanayo. ld duud-garaac¹.

ld duud-garaacasho.

ld duud-garaacid.

Gabar la guursanayo xoog kula bixid. ld duud-garaaco.

1. Dh. ah: hawl culus oo lagu daalo. 2. Dh. ah: arrin aan lagu guulaysan. 3. ld dhabarjabid.