Words starting with 'DH'

ld dhabarjab¹ (3).

1. Qof hawl dhib badan ku qabasho. 2. Gadaal ka soo wareerid (cadaw iwm).

Heerka bislaanshaha miraha ee gahayrnimada ka dambeeya.

Eeg: dhabarjebin²

Cudur xanuun leh oo ku dhaca dhabarka nafleyda.

1. Cararid. 2. Cid wax u diidid.

ld dhabarjeedis.

Eeg: dhabarjeedin

Xanuun dhabarka ku dhaca.

Koore duug ah.

ld dhabad.

Eeg: dhabataysasho

ld dhabataysad, dhabataysi.

Eeg: dhabataysasho

Qof qumanyaysasho.

Karti isha dadku leedahay oo la rumaysanyahay inay cid wax ku yeeli karto.

Eeg: dhabee

Dh. ah: qof saqajaan ah.

Jidka tareenku maro.

1. Si loo seexdo oo qofku caloosha dhulka dhigto. 2. ld dhabbicid.

Wax dhabbac u jiifa ahaansho.

ld dhambacaadsad, dhambacaadsasho, dhambacaadsi.

ld dhabbacnaansho.

/dh ld dhabbacnaan.

/mg3 (-cday, -catay) Dhabbac u jiifsasho (qof). ld dhambacaadso.

Wadiiqo yar oo isku xirta laba qoys oo deris ah.

1. Waddada geelu ku arooro. 2. ld dhabbaggelid.

ld dhabbaggal¹ (2).

Eeg: dhabbaqee

Cid gardarro kula kicid.

Gardarro.

Ku dh.: gardarro ku kicid.

Eeg: dhabbaqoo

Bartamaha habeenka.

Eeg: dhabbee

Jid ay baabuurta, xoolaha iwm maraan oo cagta lagu bixiyey. ld dhabbo.

1. Waddo si joogto ah u marid. 2. Xaskul la duugay tumid.

ld dhabbac¹ (2).

/mg1 (-say, -stay) 1. Is dh.: wax hurda iska dhigid. 2. U dh.: wax u qabasho.

ld dhabbis¹.

Eeg: dhabbe

Nin aan hantidiisa waxba ka bixinin; bakhayl, muudal.

Eeg: dhabcaal²

Dhabcaal ahaansho.

Eeg: dhabcan

Xaar lo'aad oo qoyan; faanto. ld dhabcaan.

Gardarro.

Ku dh.: cid dhabdarro kula kicid.

Eeg: dhabdarroo

Ka dh.: wax dhab ka dhigid.

Naag maamulka guriga aad ugu fiican; gaari.

Dhabeel ahaansho.

Eeg: dhabeelow

Dhabeel noqosho.

Isu dh.: waxyaabo meel wada gelin.

Eeg: dhabgeli

1. Dhaqaaleynta iyo tashiilidda hantida. 2. Quuddarraynta. ld dhabiilid.

ld dhabiil¹.

ld dhabiiltan¹.

Si dhab ah oo loo xisaabtamo. ld dhabiiltamid.

Eeg: dhabqi

Eeg: dhabqin

Eeg: dhabqin

ld dhab-naansho.

/dh ld dhabnaan.

Dhaqdhaqaaqid, kicid (dhabayl).

Eeg: dhabow

Dhab noqosho.

Eeg: dhabqalallee

Wax dhabqalallo ku sameyn.

Dh. ah: qof maankiisa wax u dhimmanyihiin; dhaandhaan; sacsac; sawir.

Cayaar, hees iwm dhabaq gelin. ld dhabji.

Eeg: dhabaq²

ld dhabjin, dhabjis, dhabqis.

Eeg: dhabqin

Cudur dhabarka xoolaha ku dhaca oo iin u yeela.

Raad dad oo isku noqnoqday.

Eeg: dhabuulaq²

Dahaarka jilicsan ee hoos kaga dheggan qalka sare ee afka. ld dhanxalag, dhanxanag, dhanxarag.

1. Si xoog iyo sharcidarro ah oo hanti cid kale leedahay lagu qaato. 2. Dh. ah: hanti si xoog iyo sharcidarro ah lagu soo qaatay. 3. ld dhicid.

ld dheecamid.

Hoore layiig ah oo ka yimaada nabar ama dhaawac gaaray oogada noole. ld dheecaan¹.

(c.nafl.) Dhacaanka ka qayb qaata dheefshiidka oo laga sameeyo ganaca. Soo saarkeed waxa kiciya hormoonayaal laga soo daayo xiidmaha qayb ka mid ah (duwoodenam) oo ayagana ay kicisay taabasha cunnada caloosha ka soo dagtay.

Si loo seexdo oo qofku dhabarka dhulka dhigo. ld dhacadiidid.

ld dhacadiid¹, dhacdiid¹, dhacdiidid.

Eeg: dhacadiidsasho

ld dhacadiidsad, dhacadiidsi, dhacdiidsad.

Eeg: dhacadiidsasho

Dacdiid u seexasho. ld dhacdiidso.

Eeg: dhacmaggal

Eeg: dhacmi

Eeg: dhacmin

Eeg: dhacmin

Ood weyn oo xeryaha afka laga saaro; oodafo; jiitin; oodrogo; buuxsin.

1. Cagaar soo baxa waqtiga jiilaalka ah. 2. Dhirta dhulka oomanaha ah ka baxda oo biyaha badan, oo xoolaha daaqayaan oomin. 3. Xoolaha, oo dhirta jaadkaas ah, la daajiyo.

Eeg: dhacarasho

ld dhacarad, dhacarsad, dhacarsasho, dhacarsi.

Dadka xoolohooda geeya oo ku dhaqa dhulka dhacarta leh oo oomanaha ah. ld dhacarsato.

Xoolo meel dhacar leh soofin.

ld dhacaris.