Words starting with 'D'

Wax dhexmarid.

Eeg: dhex-xul

s. Dhexda ku abbaaran; dhexe.

Eeg: dhaxaltooyo

Eeg: dhexee

Habka laga qiyaaso qiimaha fansaar iyada oo la adeegsanayo qiimayaal la yaqaan ee ku yaalla labada dhinac ee fansaarka.

Dad ama waxyaabo dhexdooda ku boodboodid.

Eeg: dhexboodbood

Bartamaha tuulada ku noolaansho.

ld dhegdeg¹.

1. Ka dh.: dugaag, col iwm meel weerarid. 2. Ka dh.: cudur, colaad iwm meel ka dillaacid.

Ku dh.: aad isugu daalin.

Eeg: dhexdhalaal

1. Bartame. 2. Dh. ah: dherer, da', culays iwm oo aan yaraan iyo weynaan midna raacsanayn.

Laba dhinac oo wax isku haya u garnaqid.

ld dhexdhexaadis.

Eeg: dhexdhexaadin

Qof, dad wax isku haysta u garnaqay.

Dhexdhexaad ahaansho (cid).

Eeg: dhexdhac

s. Bartamaha ku jira; dhexeeya; dhexaad.

/mg2 (-xeeyay, -xaysay) 1. (f.g) Weel waxa ku jira badh ka dhigid. 2. (f.mg) U dh.: wax aan cidi gaar u lahayn ahaansho.

(xis.) Urur kasta oo daato ah marka loo ratibo horsamaan baaxadeed ama fanata tirada ama walaxda ku aaddan bartamaha ururka.

(xis.) Xarriq toosan oo geeska saddexagal ku xirta barbartameedka dhinaca horjeedaha ah. Dhexfurrada saddexagal waxa ay iska gooyaan bar keliya, taas oo ah xuddumeedka saddexagalka.

Dhexdhexaadinta laba dhinac oo wax isku haysta. ld dhexgelid.

1. Laba dhinac oo is haya dhexdhexaadin. 2. Wax gudahiisa gelid.

ld dhexgal¹.

Meel ciriiri ah xoog ku marid.

Eeg: dhexjiir

Xoolo, alaab iwm oo aan hawl badan u baahnayn ilaalin.

Eeg: dhexjoog

(nax.) Lifaaq la dhexgeliyo erey gudihiisa. Tus. “Waan qorayaa; waan qoranayaa”.

Derin, harrar iwm oo aqal soomaaliga dusha laga saaro.

D. ah: qof, meel hareeraheeda dhibaato ka dhacday, ka badbaaday.

Badbaadinta qof, meel hareeraheeda dhibaato ka dhacday.

Wax badan oo meel wada jooga ama meel ku wada yaal (dad, xoolo, dhir, bad iwm) ama gudo leh (aqal iwm) ama dalool (dhuun iwm) dhexdood marid.

Degaan, xoolo iwm wax dhexqaadsiin. ld dhexmarsii.

ld dhexmar¹.

ld dhexmarsiin.

Eeg: dhexmari

Eeg: dhexmarin

Shaxan joometeri ah oo ku dhex meeran shaxan kale ee joometeriyeed (eeg dul meeran).

Eeg: dhexmuuqo

Ka dh.: qof, wax dheeraad ah oo uu dadka kale kaga yahay muujin.

Ku dh.: cid la dhaqmid.

ld dhexnoolaansho.

/dh ld dhexnoolaan.

/dh ld dhexoollid.

ld dhexoollaansho.

Eeg: dhexqabo

Ka dh.: nafley, nafley kale oo ay ku jirtay ka dhex saarid.

1. Meesha dhexda ah ee laba maro la isaga tolo. 2. Labalaabka gacanka. 3. Dhidib. 4. ld dhexroorid.

Laba cad oo maro ah dhexroor u yeelid.

Laba cad oo maro ah wax dhexroor loo yeelay ahaansho.

ld dhexroor¹ (4).

ld dhexroornaansho.

/dh ld dhexrooran.

Ka dh.: wax, wax kale oo uu ku dhex jirey ka bixin.

Eeg: dhexsaar²

Laba wax (ama laba melood ama laba qof) dhexdood marid.

ld dhexsocosho.

Eeg: dhexsocod

1. Hadal yar ama tix yar oo soo noqnoqota oo maansada qaybo loogu kala qaybiyo. 2. Dad dadka hadalka u kala qaada ama dawlad u adeega oo warka u geeya; jaasuus. 3. Dad si joogto ah, laba meelood isaga safra.

Ka dh.: wax, wax kale oo uu ku dhex jirey ka mirid.

Eeg: dhexsooc

Tix yar, soo noqnoqota oo maansada qaybo u kala qaybisa. ld dhextaallo.

Eeg: dhextaal

Eeg: dhayal¹

Eeg: dhayalid

Eeg: dhayalsasho

Eeg: dhayalso

Shabaq siriqyo badan leh oo sagaarada lagu dabo.

/dh (-bab, m.l) 1. Arrin ama hawl adag; hawl aan qabashadeedu fududayn; wax lagu daalo; shiddo. 2. (fk) Si rafaad ah; si qaxar ah. ld dhibaato.

1. Hanti ay siiso cidi gabadhooda oo wax u soo doonatay. 2. Caado, xayl. ld dhiibaaji.

Haweeney dhibaad siin. ld dhibaadsii.

ld dhibaadsiin.

Eeg: dhibaadi

Eeg: dhibaadin

Eeg: dhibaad

Eeg: dhibaatee

Wax dhibaato hayso ahaansho.

ld dhibaataysnaansho.

/dh ld dhibataysnaan.

Cid dhibaato gaarsiin.

Eeg: dhib¹

Nabar.

Wax dhib hayo ahaansho.

ld dhibbanaansho.

/dh ld dhibbanaan.

Qof dhibaato la gaarsiiye.

Hoore meel ku jira in yar ka shubid.

Eeg: dhibic²

Eeg: dhibci

Hilib cadad yar yar laga dhigay oo muqmaddana ka waaweyn; suqaar.

Eeg: dhibdhibic

Eeg: dhibdhibic

Gobo'layn; tifqid. ld dhibdhibac.

Xoolo dhib ku daweyn.

Eeg: dhibee

Xoolo la dhibeeyay ahaansho.