Words starting with 'KH'

Qof dhagar badan. ld khaayin.

'in.

Khaa'in ahaansho.

1. Nin meel barakaysan sida masaajid iwm. ka adeega oo barako doon ah. 2. Nin wadaad u adeega oo barako doon ah. ld khaaddun.

Eeg: khaaddin

Wax dareenkiisa garasho feker awgiis la maqan yahay ahaansho.

ld khaaf-sanaansho.

/dh ld khaafsanaan.

Rabsho xa-silloonida lagu waxyeeleeyo.

Wax saafi ah oo aan wax kale ku jirin.

Meel yar oo wax lagu rito oo lagu sameeyo armaajada, miiska iwm.

Dal, dalalka kale ee xuduuddiisa dibadda ka ah.

1. Qof dilid. 2. Qof, qof kale wax ka raba ka reebid.

ld khaarijis.

Eeg: khaarijin

1. K. ah: wax gaar ah oo lagu keli yahay. 2. K. ahaan: gaar ah, gooni ah.

Cunno, miro, dawo iwm oo intay raageen xumaadey; faad. ld qaash.

Eeg: khaash²

Eeg: khaatir

Sida wax waliba ku dhammaadaan ama ku dambeeyaan; ciribdambeed. ld khaatumo.

1. ld khaatil. Qof dhagar badan. 2. Kh. ka joog: qof, qof kale shiddaysan. ld khaati.

Eeg: khaatimo

Fiirada qof meel daloosha laga fiiriyo isaga oo aan ogeyn.

Eeg: khaawis²

'in.

Si yasid iyo jeesjees leh oo cid loo fiiriyo.

Eeg: khaayir²

1. Cunto waqtigeedii dhammaa-day oo dhacday. 2. Cunto baryood ah.

Eeg: khaayis²

Wax aan horey loo ogeyn oo laysu sheego ama la helo; war. ld khabar.

Eeg: khabaar²

Eeg: khabaarsasho

ld kha-baarsad, khabaarsi.

Dhibaato ay dhaliyeen col iyo abaar. ld khabarsasho.

War raadsasho.

1. Dhacdo naxdin leh. 2. ld khabaar¹.

Eeg: khabarsasho

ld khabarsad, khabarsi.

Eeg: khabarsasho

Khabar raadsasho.

Qof aan weji furreyn oo xaasid ah.

Khabiid ahaansho.

Qof laamaha cilmiga ama fanka mid ka mid ah aqoon gaar ah oo dheer u leh.

/dh Wax shubma oo madow ama midab kale oo wax lagu dhigo ama wax lagu daabaco; anqaas.

Nasiib wanaagsan.

Qad lagu xardho soo jeedka haweenka si loogu qurxiyo.

Eeg: khaddaab²

khamaarid

Eeg: khatifid

Eeg: kha-tifsan

Eeg: khatifsanaan

/dh ld khatifsanaan.

Ninka khudbadda jimcaha ka akhriya masaajidka.

K. ah: qof dhibaato uusan wax ka qaban karin daashatay.

1. Kh. ah: wax culays yar; wax jurmi yar. 2. Qof maskaxdiisa wax u dhimanyihiin.

Wax khafiif ka dhigid.

Eeg: khafiif²

ld khafiifis.

Eeg: khafiifin

Khafiif ahaansho.

Wax maskaxdiisu wax u dhiman yahay ahaan-sho (qof).

ld khafiifsanaansho.

/dh ld khafiifsanaan.

Garaangar yar oo wareegta oo leh meel xariggu galo, oo ceelka korkiisa suran, dalowgana lagu soo jiido.

Xishood; asluub; asturnaan. ld khajil¹.

ld khajilaad, khajilid.

Eeg: khajal¹

Dareen naxdin iyo xishood badan leh cid fagaara joogto ay muujiso. ld khajalid.

Eeg: khajalid

Waxyaalaha lagu saqraamo oo cinabka la khamiiriyay laga sameeyo oo kala go'a dhanaanna isu roga.

Eeg: khilaawo

Wax abuurid (Eebbe).

1. Dariishad. 2. Khaanad.

1. (dii.) (khulafaa, m.dh) Afartii madax oo Nebi Maxamed (n.k.h.a) ku xigtay (Abuubakar, Cumar, Cismaan iyo Cali) darajada iyo magaca loo yiqiin. 2. (-fyo, m.dh) Nin wakiil ka ah Shiikh xertiisu meelo badan joogto.

(dii.) Qof la khaliifay ahaansho.

Eeg: khaliif²

ld khaliif-naansho.

/dh ld khaliifnaan.

Khaliif ahaansho.

Qoryo dhuudhuuban oo aqallada lagu dhiso ama bedemmada iwm lagu awdo ama lagu karo; sarab; sadaq.

Eeg: khalji²

1. Kh. ah: xasillooni darro qof ku dhacda cabsi, farax, naxdin iwm awgood. 2. Kh. ah: qalab xubno badan ka kooban oo adkaantii iyo is-haysashadii ka ba'do; kharraab.

Qulqulad weyn oo ku dhacda bed birlabeedka dhulka oo dunida oo dhan saamaysa, taas oo dhammaan ama sida badan qarinaysa isbeddelka maalmeed.

(1).

Eeg: khalkhalin

Eeg: khalkhalin

ld. khalkhali. Cid khalkhal ku abuurid.². Aala

Eeg: khalkhal²

ld khalkhalgelin, khalkhalgelis, khalkhalis.

1. Wax khalkhal la geliyey ahaansho. 2. Wax la kharraabiyey ahaansho.

ld khalkhalsanaansho.

/dh ld khalkhal-sanaan.

u Uun badan.

Eeg: khalaq

Eeg: khilaawo

Cayaaro lacag lagu kala helo. ld khammaar¹.

ld kham-maarid.

Kh. ah: bil labaatan iyo sagaal ku dhammaata; toomman.

Eeg: khamaas²

1. Badar cajiiman, muddo la huuriyo si loo dubi karo. 2. Badar yar, cajiiman oo canjeero, bur iwm lagu fixiyo.